کاردرمانی برای کودکان بیش فعال

کاردرمانی برای کودکان بیش فعال

کاردرمانی برای کودکان بیش فعال چگونه است ؟

علائم بیش فعالی در کودکان ؟

راههای درمان بیش فعالی در کودکان ؟

کاردرمانگر چه کارهایی انجام می دهند ؟

کار درمانی چه تاثیری در کودکان بیش فعال ، نفص توجه دارد ؟

 

از مشکلاتی که امروزه در بسیاری از کودکان شایع است و موجب نگرانی بسیاری از والدین شده است بیش فعالی است که بروز علائم آن در ۳ تا ۵ درصد کودکان قبل از دبستان ( پیش دبستانی ) بروز می کند .

این اختلال در دوران قبل از بلوغ شایع می باشد و در پسرها بیشتر از دخترها است .

روانشناسی کودک ؛ نرخ خودکشی برای بزرگسالانی که در کودکی ADHD داشتند پنج برابر بیشتر از کسانی است که در کودکی به ADHD مبتلا نبودند .

شروع علائم پیش از سن ۷ سالگی یا پیش از سن ۱۲ سالگی است که لازم است کودک حداقل ۶ نشانه آن را دارا باشد .

از جمله نشانه های شایع در کودکان بیش فعال می توان گفت که :

بطور شایع حواس پرتی سریع دارند .

میدان توجه کوتاه .

ناتوانی در انجام تکالیف .

پیروی نکردن از خواسته های والدین در خانه .

عملکرد تکانشی .

بی ثباتی هیجانی .

تحریک پذیری و انفجاری بودن ، را دارا هستند .

اغلب این کودکان در مدرسه به سرعت به سوالات پاسخ می دهند ولی پس از یکی – دو سوال دست از فعالیت برمی دارند .

این کودکان نمی توانند نوبت را رعایت کنند و منظم باشند و می خواهند بجای هر کسی جواب بدهند .

بسیاری از این کودکان انفجاری و تحریک پذیرند و رفتارهای تکانشی دارند . کودکان بیش فعال به آسانی خنده و گریه سر می دهند .

در حقیقت ۷۵% کودکان علایم رفتار پرخاشگری و نافرمانی نشان می دهند و مشکلات تحصیلی هم در زمینه یادگیری هم رفتاری شایع است .
توجه داشته باشید که علائم فوق حداقل ۶ ماه باشد .

بیش فعالی از دوران شیرخوارگی

گاهی نیز بیش فعالی در دوران شیرخوارگی آغاز می شود به اینگونه که شیرخواران به محرکها ( نور ، صدا ، حرارت ) بسیار حساس می شوند . همچنین ممکن است در این دوران نوزاد بی حال باشد و بیشتر بخوابد یا فعالیت زیاد داشته باشد و کم بخوابد و دائم گریه کند .

روانشناسی کودک به این نکته اشاره می کند ؛ که با ایجاد محدودیت نمی توان فعالیت کودکان مبتلا به این اختلال را کاهش داد .

این موضوع را باید در سریع ترین زمان ممکن برطرف کرد و راههای درمانی و توانبخشی متعددی برای این مشکل وجود دارد .

برای افزایش توجه و قدرت تمرکز در این کودکان ، راههای متعددی است که با بکارگیری آنها می توان به کودکان بیش فعال کمک کرد و زمانی که درمان و تشخیص صورت نگیرد ، اختلال بیش فعالی در کودکان باعث ناتوانی در امور روزمره کودک می شود و تاثیرات مخرب کننده ای برای کودکان و همچنین خانواده ها خواهد داشت .

دارو درمانی توسط پزشک و دریافت خدمات توانبخشی خصوصا کاردرمانی می توانند در کاهش مشکلات این کودکان بسیار موثر باشد .

استفاده از دارو موجب می شود کودک در مدرسه مانند کودکان دیگر پیشرفت کند و رفتارهای بیمارگونه خود را کنترل کند ولی در نظر داشته باشید که دارو خوردن کودک باعث نمی شود که او بتواند کیف خود را مرتب کند یا از پس فعالیت های روزمره خود بربیاید .

بنابراین بهترین کمک برای کودکان بیش فعال کاردرمانی است .

کار درمانگر یا OT ( کاردرمانی برای کودکان بیش فعال )

کاردرمانگرها ، معمولا به نیازهای کودک تمرکز دارند و مهارتهای خاص مثل : سازماندهی – هماهنگی فیزیکی – کارآمدی در تکالیف روزانه ؛ کودکان ADHD یا بیش فعال را تقویت می کنند .

در قدم اول بسیاری از کاردرمانگرها به ارزیابی کودک می پردازند به این شکل که تا چه اندازه بیش فعالی کودک در کار مدرسه – زندگی اجتماعی و عملکرد در خانه او تاثیر گذاشته است و از ضعفها و توانایی کودک مطلع می شوند و سپس به فعالیت هایی برای این مسائل عنوان می کنند .

کاردرمانگرها معمولا بازی هایی مثل گرفتن یا زدن توپ را برای بهبود هماهنگی با کودک انجام می دهند .

آنها فعالیت هایی برای رفع عصبانیت و عدم تمرکز ارائه می دهند .

همچنین برای تقویت مهارت اجتماعی و تکالیف روزانه کودک فعالیتی را با کودک انجام می دهند .

 

مهارتهای دست نویسی را با کودک تمرین می کنند .

 

کارهایی که کاردرمانگرها انجام می دهند :

گاهی ممکن است کاردرمانگرها کودک را از نظر اختلال پردازش حسی بررسی کنند .

به این منظور که برخی از کودکان بیش فعال نمی توانند چند صدا را که باهم پخش می شود را مانند سایرین نشنیده بگیرند ، بطور مثال : صدای بوق ماشین با صدای رعدبرق را نمیتوانند نشنیده بگیرند و این صداها بمباران شدیدی برای حس های کودک است .

مشخصا درمانگرها برای این کودکان از روش یکپارچگی حسی استفاده می کنند .

در این روش به سازماندهی مجدد سیستم حسی کودک با کمک از فشار عمیق مثل : جلیقه سنگین ، پتو .

یا حرکات ریتمیک و تکراری مثل : تاب .

یا بافت های مختلف برای بهبود لمس کودک استفاده می کنند .

کاردرمانی بطور کلی بخشی از درمان برای کودکان بیش فعال ، نقص توجه یا ADHD است .

دارو درمانی و رفتار درمانی از موارد دیگر بشمار می آیند .

ناگفته نماند که اختلال پردازش حسی بسیار جدید است که در بهبود رفتارهایی همچون : تکانشگری و بیش فعالی بسیاری موثر است .

اکثر روانشناسان متخصص کودک ، کاردرمانی را برای کمک در درمان ضعف در هماهنگی و سازماندهی کودکان بیش فعال بسیار مناسب تر از سایر موارد است .

 

 

 

 

معرفی یک کانال ----ldbook2@

این کانال جهت کمک به بهبودمشکلات یادگیری دانش آموزان ورفع نگرانی والدین عزیزو معلمان محترم راه اندازی شد.
ldbook2@
ارتباط با مدیر
09189652044 افشار 

09111354896 حیدری 

@Zhsno @Gaaads

پیش دبستان Preschool---kindergarten, primary school

A preschool, also known as nursery school, pre-primary school, playschool or  is an educational establishment or learning space offering early childhood education to children before they begin compulsory education at primary school. It may be publicly or privately operated, and may be subsidized from public funds.

 

دردوره ي پيش دبستاني بايدازروش هايي استفاده كردكه كودك به طورغيرمستقيم مفاهيم،محتوا وگرايش ونگرش هاي خاصي رادريافت كند. روش هاي انتخاب شده بايدباويژگي هاي سنّي كودك وواقعيت هاي زندگي وي تناسب داشته باشد. اين روش ها  انواع گوناگوني دارند كه ازجمله ي آن ها روش بازي،مشاهده وگردش وبازديدهاي علمي ،نمايش نامه ، فيلم هاي كارتوني وانيميشن،قصه گويي، كاردستي،خميربازي،رنگ آميزي ونقاشي، حركات بدني ريتميك رامي توان نام برد. درادامه به توضيح برخي ازروش هاي يادشده مي پردازيم}

 

روش بازي

اهميت وارزش بازي

بازي راهي است براي بيان عقايدو احساسات و نيز پژوهش و شناخت دنياي پيرامون .

 

موقعيتهاي بازي :

 

                  ·           تجربه‌هاي عيني مناسبي را براي يادگيري به وجود مي‌آورد.

 

        ·      برنامه‌اي متعادل و فرآيند محور را بوجود مي‌آورد كه تمام اهداف رشد را تحقق مي‌بخشد. رشد فرآيندهاي يادگيري چون مشاهده ، تجربه آموزي ، حل مسأله و خلاقيت را در كودكان تقويت مي‌كند .

 

                  ·            به ارتقاي مهارتهاي گفتاري و اجتماعي كمك مي‌كند.

 

        ·      يادگيري را براي كودكان لذّت بخش  ساخته و در آنان انگيزه‌اي مداوم براي رفتن به مدرسه و يادگيري‌هاي مدرسه‌اي بوجود مي‌آورد.1

 

 فروبل عقيده داشت كودكان بيش ازهرچيزازبازي هاي خودمطلب مي آموزند.به نظرايشان اگرمارشدكامل وهماهنگ كودك رامي خواهيم ،بايدبه بازي اواهميت بدهيم.{زيرابازي مسيرطبيعي رشدهمه جانبه ي كودك است.}فروبل كه كلاس هاي درس خودرادرباغهاي كودكان تشكيل مي داد،فعاليت هاي حياتي ولازم رابراي كودكان طرح ريزي مي كردودركنارلذّت وشادي به آموزش مفاهيم ضروري مبادرت مي نمود.بازي ،صادقانه ترين وپاكترين فعاليت فردونيزنمونه اي اززندگي وطبيعت نهاني ودروني وي مي باشد. 2

 

 مؤثرترين وپرمعناترين راه يادگيري براي كودكان بازي است.بازي براي آنان مثل كاريادرس خواندن براي بزرگسالان است.كودكان درموقع بازي فكرمي كنند،برنامه مي چينندوچيزهاي تازه به وجودمي آورند.آنان درحقيقت كارمي كنند.همان قدركه ازقواي بدني خوداستفاده مي كنند،قواي فكري خودرابه كارمي اندازندودرتمام مدّت بازي دريك محيط ثمربخش بر تجربه ي خودمي افزايند.3

 

گروهي معتقدند كه انرژي اضافي بدن بايد در سالهاي كودكي و نوجواني از راه بازي به مصرف برسد عامل اصلي بازي لذتي است كه در حال بازي كردن در فرد ايجاد مي‌شود. پژوهشها نشان داده‌اند كه بازي كردن براي پذيرش مطالب گوناگون ايجاد آمادگي جسمي و رواني مي‌كند و عمل يادگيري را سريع و آسان مي‌سازد. به همين سبب روانشناسان كوشيده‌اند تا از راه ترتيب دادن بازيهاي معيني به گسترش آموزش وپرورش بپردازند. 4

 

همچنين درسودمندي هاي بازي مي توان گفت ،بازي:

 

                    ·           بهترين شكل فعاليت كودك در سنيني پيش‌دبستاني است.

ادامه مطلب را مطالعه بفرمایید...

 

        ·    

ادامه نوشته

درباره آزمونهای هوش --- آزمون‌های و کسلر ---- آزمون‌های فردی هوش

درباره آزمونهای هوش

 

 

اولین آزمون هوش که در مقیاس بسیار وسیع مورد استفاده قرار می‌گیرد، آزمون استنفورد- بینه است به طور خلاصه ، این آزمون از روی آزمونی که برای اولین بار در اوایل قرن 20 به وسیله آلفرد بینه در فرانسه ساخته شده بود بوجود آمد. لوئیز ترمن در سال 1916 ، آزمون بینه را در دانشگاه استنفورد آمریکا ، به منظور اندازه گیری هوش کودکان 3 تا 16 سال آمریکایی مورد تجدیدی نظر قرار داد و آن را آزمون استنفورد – بینه نامید. آخرین تجدید نظر این آزمون در سال 1985 انجام گرفت. منظور از اجرای انفرادی آزمون این است که آزمایشگر در هر نوبت تنها می‌تواند یک آزمودنی را بیازماید در نخستین تجدید نظر در این آزمون ، نتیجه آزمودنی به صورت سن عقلی بیان می‌شد. سن عقلی یعنی این که کودک در پاسخگویی به آزمون ، توانایی چه سنی را داشت. مثلا اگر یک کودک هفت ساله نتیجه متوسط کودکان هشت ساله را بدست می‌آورد، می‌گفتند که سن عقلی یا توانایی ذهنی کودکان 8 ساله را دارد. عیب آزمون سن عقلی این بود که عدد نسبی نبود و میزان عقب ماندگی پیشرسی را به طور دقیق نشان نمی‌داد. مثلا اگر سن عقلی یک کودک 6 ساله ، 5 سال و سن عقلی یک کودک 12 ساله ، 11 سال بود ظاهرا هر کدام یک سال عقب ماندگی داشت. اما واقعیت این است که کودک 6 ساله عقب‌مانده‌تر از کودک 12 ساله بود. زیرا اهمیت عقب‌ماندگی در سنین پایین ، بیشتر است. (1.12 >1.6) برای از بین بردن این عیب ، ضریب هوشی یا هوشبر را محاسبه می‌کنند که یک عدد نسبی است و رابطه سن عقلی و تقویمی را نشان می‌دهد. برای محاسبه ضریب هوشی ، سن عقلی را بر سن تقویمی تقسیم می‌کنند و برای که عدد بدست آمده اعشار نداشته باشد، آن را در 100 ضرب می‌کنند. بنابراین فرمول محاسبه ضریب هوشی چنین خواهد بود. بدین ترتیب اگر سن عقلی کودک 7 ساله ، 8 سال باشد، ضریب هوشی او 114 خواهد بود. در این فرمول ، اگر صورت و مخرج کسر برابر باشند، یعنی اگر سن عقلی و سن تقویمی یکسان باشند، ضریب هوش 100 خواهد بود. بنابراین ، می‌توان گفت که کودک عادی یا بهنجار کودکی است که سن عقلی و سن تقویمی او برابرند. به عبارت دیگر ، کودک بهنجار توانایی‌های سن خود را دارد. امروزه نتایج حاصل از آزمون استنفورد- بینه را به این صورت تفسیر می‌کنند که نتیجه آزمودنی را با نتایج نمونه‌ای از آمودنی‌های همان سن مقایسه می‌کنند.

 

ادامه مطلب را برای داشتن اطلاعات کاملتر  مطالعه بفرمائید .....

 

برداشت از صفحه ی بسیار عالی دکتر خوارزمی 

ادامه نوشته

ساختن اشتباهات معنادار--Just Five Minutes a Day---Modeling Creativity in the Classroom

 

Modeling Creativity in the Classroom

 

In their book How to Develop Student Creativity, authors Robert Sternberg and Wendy Williams state, "The most powerful way to develop creativity in your students is to be a role model. Children develop creativity not when you tell them to, but when you show them."

 

One way to model creativity is to show imagination in teaching. Nancy Flanagan, a 31-year teaching veteran from Michigan, had great success when she developed an interdisciplinary program that traced the history of music for her middle school band students. "It was amazing how the students responded," she says.

 

As a final project, Flanagan had the students create a piece of music in a historical style of their choice. Although she gave them four weeks to complete the project, Flanagan says her students were so enthusiastic that, after she gave the assignment on Friday, most of them had completed it by the following Monday.

 

"The works they did were terrific," she says. "Students sat down at their keyboards, put their creations on disc, and used technology."

 

Flanagan discovered that, by actively engaging her students in challenging tasks, they produced impressive work. "The best stuff came from kids who were not necessarily scholars," she says. "Creative thinking is for absolutely everyone. It's not something that should be reserved for only the best and brightest."

 

Fahim Arya, [۰۵.۰۹.۱۷ ۲۲:۱۹]

Making Mistakes Meaningful

 

Creative exercises should not be confined to disciplines such as music and art.

 

"Creativity is at the heart of problem-solving," Epstein says. "Students will always have problems to solve, both in their personal lives and work lives. If you help them develop creative competencies, they will be better equipped for the world."

 

Flanagan, who has also taught math, urged her students to use creativity in solving tricky problems.

 

"Math can be an enormously creative field," she says. Often, she encouraged students to analyze a problem and try to determine why using a particular algorithm was the best solution. "The way to teach creativity is to constantly stop and ask, Why?" Flanagan says.

 

Flanagan recommends giving students opportunities to take risks and make mistakes while experimenting. "If you put a problem out there without modeling it first and let kids flail away at it, they will try multiple things," Flanagan says.

 

She says her students sometimes pushed back against solving problems on their own because they feared making mistakes. "Kids don't want to make mistakes; they want to be told how to solve the problem," she says. In these instances, teachers must give students permission to make mistakes.

 

Sternberg and Williams explain that when students get things wrong, teachers should "ask them to analyze and discuss these mistakes. Often, mistakes or weak ideas contain the germ of correct answers or good ideas."

 

 

Just Five Minutes a Day

 

Epstein recommends that teachers dedicate five minutes a day (15 minutes a week total) of class time to creative training exercises.

 

"It doesn't take much; it's not like you need to teach a whole course on creativity," he says. "But you need to keep creative tendencies alive in students."

 

For example, Epstein encourages teachers to set aside a few minutes a day to allow elementary students to just let their imaginations run wild. "There's no greater freedom than the freedom of daydreaming," he says.

 

 

 

 

ساختن اشتباهات معنادار

 

تمرین های خلاقانه نباید محدود به رشته هایی مانند موسیقی و هنر باشد.

 

اپستین می گوید: "خلاقیت در قلب حل مسئله است." "دانش آموزان همواره در حل مسائل خود، در زندگی شخصی و زندگی شان، مشکلی دارند. اگر به آنها کمک کنید تا مهارت های خلاقانه ای را به وجود آورند، آنها برای جهان بهتر می شوند."

 

Flanagan، که همچنین ریاضی را آموخته است، از دانشجویان خود خواست تا از خلاقیت در حل مشکلات پیچیده استفاده کنند.

 

او می گوید: "ریاضی می تواند زمینه ی بسیار خلاقانه باشد." اغلب او دانشجویان را تشویق می کند تا مشکل را تجزیه و تحلیل کنند و سعی کنند تعیین کنند که چرا الگوریتم خاصی بهترین راه حل بود. "راه آموزش خلاقیت این است که دائما متوقف شود و بپرسد چرا؟" Flanagan می گوید

 

Flanagan توصیه می کند فرصت های دانش آموزان را برای ریسک و اشتباه در هنگام آزمایش آزمایش کنید. Flanagan می گوید: "اگر مشکلی پیش بیاید بدون آن که ابتدا آن را مدل سازی کنید و بچه ها را از آن فرار کنید، آنها چندین مورد را امتحان می کنند."

 

او می گوید که دانش آموزانش گاهی اوقات به دنبال حل مشکالت خود به دلیل خودداری از اشتباه می پردازند. او می گوید: "بچه ها نمی خواهند اشتباهات را مرتکب شوند؛ آنها می خواهند بگویند که چگونه مشکل را حل می کنند." در این موارد، معلمان باید اجازه دانشجو به اشتباه را بدهند.

 

استرونبرگ و ویلیامز توضیح می دهند که وقتی دانش آموزان اشتباهات را انجام می دهند، معلمان باید "از آنها بخواهند که این اشتباهات را تجزیه و تحلیل و بحث کنند. اغلب اشتباهات و ایده های ضعیف حاوی خواص پاسخ های صحیح یا ایده های خوب است."

 

فقط پنج دقیقه یک روز

 

اپستین توصیه می کند که معلمان پنج دقیقه در روز (15 دقیقه در هفته مجموع) وقت کلاس را به تمرینات خلاقانه اختصاص دهند.

 

او می گوید: "این کار بسیار نادر است؛ به نظر نمی رسد که شما نیاز به یک دوره کامل در زمینه خلاقیت داشته باشید." "اما شما باید در گرایش های خلاقانه در دانش آموزان زندگی کنید."

 

به عنوان مثال، اپستین آموزگاران را تشویق می کند تا چند دقیقه در روز را کنار بگذارند تا دانش آموزان ابتدایی بتوانند تصورات خود را به صورت وحشی ادامه دهند. او می گوید: "هیچ آزادی بیشتری نسبت به آزادی افکار پوچ وجود ندارد."

معرفی یک کانال

نویسندگان حوزه ال دی,
@
با سلام
کامل ترین و کاربردی ترین مجموعه کتاب های اختلالات یادگیری
مخصوص آموزگاران ابتدایی .مشاوران.مراکز اختلالات یادگیری  .اولیا و تمام علاقه مندان
https://t.me/joinchat/AAAAAEGvm63ES_7OEbupCA

09189652044
    @razm53                   ارتباط بامدیر